Na co zwrócić uwagę wybierając ściernicę?

Ściernice ceramiczneIlość ściernic dostępnych na rynku jest tak duża, że przy wyborze można się pogubić. Aby kupić produkt spełniający oczekiwania, należy wziąć pod uwagę kilka kluczowych parametrów. Postanowiliśmy zebrać najważniejsze informacje wymagające uwzględnienia i stworzyć mini poradnik.


Czym jest ściernica i do czego służy?

Ściernica to narzędzie do obróbki ściernej różnego rodzaju materiałów. Składa się z ziaren ściernych, których wielkość warunkuje stopień chropowatości uzyskanej powierzchni, oraz spoiwa - nośnika materiału ściernego - w którym zatopione są ziarna. W formie materiału ściernego najczęściej wykorzystuje się elektrokorund, węglik krzemu, borazon (azotek boru) oraz diament. Natomiast do związania ziaren przeważnie używa się spoiwa ceramicznego, gumowego, mineralnego i bakelitowego. Ściernice służą do cięcia i szlifowania płaszczyzn, wałków, profili oraz otworów. Poza tym wykorzystuje się je do ostrzenia narzędzi skrawających (przeznaczone są do tego m.in. ściernice ceramiczne) oraz zgrubnej obróbki metali.

Co należy wziąć pod uwagę przy wyborze ściernicy?

Przy zakupie ściernicy należy uwzględnić takie aspekty jak: rodzaj i stopień twardości obrabianego materiału, moc maszyny roboczej, jej typ oraz prędkość roboczą, sposób profilowania i wymiary ściernicy (rozmiar decyduje o tym, czy ściernicę da się zamontować w konkretnym urządzeniu do obróbki), rodzaj stosowanego chłodziwa oraz żądany stopień chropowatości powierzchni. Kwestie te są niezwykle istotne, ponieważ warunkują właściwy wybór, bezproblemowy montaż i późniejsze użytkowanie ściernicy. Poza tym decydują o tym, czy uda się uzyskać zamierzony efekt.

Kluczowe parametry ściernic

Ściernice przystosowane są do pracy w konkretnych warunkach. Produkty różnią się między sobą wieloma parametrami m.in. wielkością ziaren, rodzajem spoiwa, stopniem twardości, koncentracją ziarna. Najważniejsze z nich omawiamy poniżej.

Materiał ścierny

Rodzaj materiału ściernego decyduje o przeznaczeniu ściernicy i o tym, jaki materiał można nią obrabiać. Najczęściej jako ścierniwo wykorzystuje się elektrokorund, węglik krzemu, azotek boru oraz diament.

Elektrokorund i węglik krzemu, w porównaniu do diamentu czy borazonu, to ścierniwa bardziej miękkie i tym samym odpowiedniejsze do obróbki twardszych materiałów. Wyprodukowane z nich ściernice szybko usuwają naddatki, przez co najlepiej sprawdzają się przy operacjach zgrubnych.

Diament i borazon (azotek boru) to twarde materiały ścierne, które gwarantują ściernicy trwałość, dużą odporność na zużycie i wytrzymałość, zwłaszcza na działanie wysokich temperatur. Przy użyciu wspomnianych materiałów ściernych obróbka przebiega szybko, a w jej wyniku uzyskuje się jednolitą powierzchnię doskonałej jakości.

Ściernice z elektrokorundem zaleca się stosować przy obróbce stali niskostopowych i nierdzewnych oraz żeliwa. Natomiast narzędzia ścierne z węglikiem krzemu rewelacyjnie sprawdzają się przy obróbce ceramiki, kamienia, węglika spiekanego i metali kolorowych.

Ściernice o diamentowym materiale ściernym idealnie nadają się do obróbki węglików spiekanych, kamieni naturalnych, krzemu, grafitu, szkła, ceramiki, materiałów żaroodpornych oraz tworzyw wzmocnionych włóknem szklanym. Narzędzia ścierne ze ścierniwem z borazonu doskonale radzą sobie z obróbką różnego typu stali m.in. narzędziowej, szybkotnącej, nierdzewnej.

Ściernice ceramiczne

Wielkość ziarna

Wielkość ziarna ścierniwa wpływa na wydajność działań i determinuje stopień gładkości powierzchni. Granulację dobiera się w zależności od planowanego rodzaju obróbki (zgrubna lub wykańczająca) oraz ilości naddatku, jaki jest do usunięcia. Wielkość ziaren oznacza się numerami.

Ściernice o numerze 4-24 mają najgrubsze ziarna (są najodpowiedniejsze do usuwania dużych naddatków materiału), które rewelacyjnie spisują się przy obróbce zgrubnej. Ściernice oznaczone od 30 do 60 mają średnie ziarna, te o numerach 70-220 drobne ziarna, a narzędzia z numerem powyżej 230 mają mikroziarna. Narzędzia ścierne o drobnej i bardzo drobnej granulacji polecane są do obróbki wykańczającej, gdzie liczy się precyzja, a głównym celem jest wygładzenie powierzchni. Co więcej, rekomenduje się je używać do obróbki materiałów twardych, o dużej kruchości, przez którą łatwo ulegają uszkodzeniu.

Twardość

Twardość ściernicy określa względną siłę, z jaką spoiwo utrzymuje ziarno ścierne, czyli innymi słowy: oznacza siłę, przy jakiej dojdzie do oderwania ziarna od ściernicy. Parametr ten określa się przy użyciu 16-literowej klasyfikacji. Narzędzia opisane od E do G charakteryzują się najwyższą miękkością, oznaczone literami H, I, J oraz K są nieco twardsze, ale nadal miękkie, natomiast narzędzia z literami L, M, N i O zaliczane są do średnio twardych. Twarde narzędzia ścierne noszą oznaczenie: P, Q, R, S, a najtwardsze: T, U, V, W, X, Y, Z.

W tym miejscy warto dodać, że materiały o wysokiej twardości należy obrabiać przy użyciu miękkich ściernic, a wraz ze wzrostem miękkości obrabianego materiału, zwiększać twardość ściernicy. Powodem tej zależności jest to, że przy szlifowaniu twardych materiałów ziarna szybko się tępią. W miękkiej ściernicy zużyty materiał ścierny szybciej zostaje usunięty, a w jego miejsce pojawia się nowy, co pozwala utrzymać wydajność pracy i osiągnąć planowany rezultat. W przypadku obróbki miękkich materiałów ekonomiczniejsze rozwiązanie stanowi zastosowanie twardej ściernicy, która zdecydowanie wolniej się zużywa.

Prócz powyższych parametrów pod uwagę powinno się jeszcze wziąć rozmiar ściernicy, jej kształt, wysokość i szerokość warstwy ściernej, średnicę otworu, rodzaj spoiwa i warunki pracy, do jakich została przystosowana.

Więcej na: artmet.bielsko.pl.

Komentarze