Montaż nawiewników okiennych - Jak go prawidłowo wykonać?

Kuchenne oknaZapewnienie prawidłowej wentylacji budynku jest bardzo ważne nie tylko przez wzgląd na energooszczędność. Ilość dopływającego do wnętrz świeżego powietrza ma znaczący wpływ na samopoczucie, a w dłuższej perspektywie także zdrowie osób tam przebywających. Najprostszym rozwiązaniem tej kwestii będzie montaż nawiewników okiennych. Urządzenia te usprawniają wentylację, pozwalając zapewnić odpowiedni, kontrolowany przepływ powietrza z zewnątrz budynku do jego wnętrza, tym samym pomagając w usunięciu nadmiaru wilgoci czy szkodliwych gazów z powietrza, którym oddychamy. W niniejszym tekście opowiemy, jak należy je rozmieścić oraz jak przeprowadzić ich montaż.

Gdzie powinny znaleźć się nawiewniki?

Ogólnie mówiąc, zaleca się zakładać nawiewniki w pokojach i kuchniach z oknem. Nie należy jednak montować ich w łazienkach - panująca w nich wysoka wilgotność powietrza może bowiem doprowadzać do ich oszronienia zimą, co obniża ich skuteczność i może skończyć się uszkodzeniem urządzenia. Mogą także powodować uczucie nieprzyjemnego chłodu podczas kąpieli. W związku z tym kwestię wentylowania łazienki należy rozwiązać metodą pośrednią - powietrze będzie do nich dopływać z innych pomieszczeń dzięki szczelinom pod drzwiami lub specjalnym otworom w ich dolnej części.

Wróćmy jednak do kwestii wentylacji kuchni. W tym przypadku montowane nawiewniki powinny być dostosowane do wyposażenia. W kuchniach z kotłem dwufunkcyjnym lub kuchenką gazową potrzebne będą nawiewniki o dużej wydajności, gdyż muszą one nie tylko zapewnić przepływ powietrza, ale także dostarczyć go na tyle dużo, aby procesy spalania przebiegały prawidłowo. Natomiast jeśli na wyposażeniu mamy tylko kuchenkę elektryczną, takie pomieszczenie możemy potraktować jak zwykły pokój i umieścić w nim nawiewnik o niższej wydajności.

Ile nawiewników będzie potrzebnych w mieszkaniu?

Ilość potrzebnych w mieszkaniu lub domu nawiewników określa się na podstawie sumy strumieni powietrza usuwanych z pomieszczeń z kanałami wentylacyjnymi. Przy jej obliczaniu najlepiej jest korzystać z Polskiej Normy PN-83/B-03430 (jej treść można bez problemu znaleźć w internecie). Następnie uzyskany wynik dzielimy przez deklarowany przepływ pojedynczego nawiewnika i w ten sposób otrzymujemy niezbędną ilość urządzeń. Oczywiście wynik ten trzeba zaokrąglić w górę do pełnej liczby.

Gdy wiemy już, ile tych urządzeń będzie nam potrzebnych, musimy ustalić, jak powinniśmy je rozmieścić. Zasadniczo przyjmuje się, że w każdym pokoju z oknem powinien znaleźć się przynajmniej jeden nawiewnik. Pomieszczenia o standardowej wysokości i powierzchni ponad 20 m2 powinny posiadać minimum dwa nawiewniki w oknach.

Okno w salonie

Jaki rodzaj nawiewnika wybrać?

Na rynku dostępnych jest całkiem sporo różnych modeli nawiewników, sterowanych ręcznie lub automatycznie. Sterowanie ręczne bywa uciążliwe, dlatego też najlepiej jest wybierać te automatyczne. Zwłaszcza że większość z nich jest dodatkowo wyposażona w możliwość ręcznej regulacji pracy. W polskich warunkach klimatycznych najlepiej sprawdzają się nawiewniki o sterowaniu ciśnieniowym lub hybrydowym (dwustystemowe). Ich budowa zapobiega bowiem nadmiernemu wychładzaniu pomieszczeń, a efektywność ich pracy nie jest uzależniona od warunków atmosferycznych. Ponadto urządzenia te mogą być także wyposażone w bardzo przydatne dodatki, takie jak filtr antysmogowy lub specjalny tłumik niwelujący hałas.

Jak przeprowadzić montaż nawiewników?

Choć montaż nawiewników nie jest trudnym zadaniem, łatwo jest przy nim popełnić mniejsze lub większe błędy wpływające na jakość ich pracy i komfort mieszkańców. Trzeba więc wykorzystywać odpowiednią technikę i ściśle trzymać się zaleceń producentów nawiewników.

Urządzenia te są przeznaczone do montażu przede wszystkim w oknach drewnianych lub PVC. Jeśli otwory pod montaż nawiewników zostały wykonane przez producenta, mogą być też zakładane w oknach aluminiowych. Umieszcza się je najczęściej w ościeżnicy okna lub w profilu skrzydła. Zdecydowanie rzadziej ma miejsce instalacja między górną krawędzią szyby zespolonej a ramiakiem skrzydła. Jest to bowiem o wiele trudniejsze do przeprowadzenia w oknach już wprawionych, gdyż wiąże się z koniecznością wymiany szyby na mniejszą.

Zaleca się zakładanie ich w górnej krawędzi okna (w ostateczności może to też być górna część bocznej ramy), gdyż najlepiej, aby znalazły się według normy minimum 1,8 m nad podłogą. Umożliwia to ogrzanie się napływającego przez nie powietrza podczas spływania z góry, co zapobiega wychładzaniu pomieszczeń i tworzeniu się przeciągów. Można przy tym także skierować strumień powietrza na sufit.

Proces montażu będzie znacznie prostszy w nowych oknach, gdyż można od razu wyposażyć się w takie z fabrycznie przygotowanym otworem na nawiewnik (a nawet kupić je już z założonym urządzeniem). Natomiast przy montażu nawiewnika w oknach pozbawionych tego udogodnienia (w tym także już wprawionych) konieczne będzie wykonanie odpowiedniego otworu w profilu okiennym. Potrzebna będzie do tego frezarka. Podczas tej czynności należy ściśle trzymać się zaleceń producenta danego nawiewnika, aby wykonywany otwór pasował do jego kształtu i wymiarów. W oknie z tworzywa (PVC) otwór należy wykonać w przylgach okiennych skrzydła i ościeżnicy, natomiast w drewnianym robi się to tylko na ościeżnicy lub tylko na skrzydle. Koniecznie trzeba też wziąć pod uwagę dostępną odległość między nadprożem a skrzydłem okna. Ponadto trzeba też pamiętać, że urządzenie nie może przeszkadzać w otwieraniu okna. Powinno się więc znaleźć na środku lub bliżej klamki, jeśli jest to konieczne. Cały proces montażu nawiewników okiennych nie jest czasochłonny - założenie jednego urządzenia wraz z wykonaniem otworu nie powinno zająć dłużej niż 45 minut.

Na co uważać przy montażu nawiewników?

Jak już wspomnieliśmy, o błędy jest stosunkowo łatwo. Podczas wykonywania tej pracy trzeba uważać przede wszystkim na następujące kwestie:

Po pierwsze, przy wykonywaniu otworu (tak w ramie, jak i skrzydle okna) trzeba uważać, aby nie naruszyć komory zbrojeniowej. Osłabi to bowiem konstrukcję okna i wystawi metalowe elementy zbrojenia na działanie żywiołów, co może doprowadzić do korozji. Ponadto frezowanie metalu zbrojeniowego może nadtopić plastik tworzący ramę okna, uszkadzając tym samym całą konstrukcję. Dotyczy to zwłaszcza starszych modeli okien, do których zbrojenia wykorzystywano stal.

Po drugie, same otwory trzeba wykonywać wyłącznie przy użyciu frezarki. Nie powinno się natomiast korzystać z wiertarki i robić nią kilka mniejszych otworów (mimo że czasem taka metoda może się wydawać szybsza) - znacznie zmniejszy to wydajność nawiewnika, a także powoduje wydawanie przezeń niepokojących świstów lub temu podobnych dźwięków przy silnych wiatrach albo dużych różnicach ciśnień.

Po trzecie, jak już wspomnieliśmy, nawiewniki powinny znaleźć się w górnej części okna. Przy ich zbyt niskim umiejscowieniu (np. w dolnej framudze) napływające przez nie powietrze nie zdąży się ogrzać. Wywoła to nieprzyjemne przeciągi i wychłodzi nadmiernie pomieszczenie.

Montaż nawiewników

Podsumowanie

Nawiewniki to proste urządzenia mogące w dużym stopniu poprawić komfort domowników. Ich montaż nie jest czasochłonny, choć wymaga poświęcenia dużej uwagi, aby nie uszkodzić okien. Ich wprawienie może być kłopotliwe, więc lepiej jest zdać się w tej materii na fachowców.

Komentarze